Ccgforum’s Weblog
Just another WordPress.com weblogArchief voor Maagzuurremmers
Maagzuurtekort, een vergeten probleem
De meeste mensen kennen wel direct of indirect het probleem van een teveel aan ‘brandend’ maagzuur. En anders zorgen de TV reclames er wel voor dat we er van op de hoogte zijn. Voor Big Pharma is dit een uiterst lucratieve klacht, want naast alle zelfzorgmiddelen die er voor deze klacht bij apotheker en drogist te verkrijgen zijn, vormen de groep maagzuurremmende medicijnen de op één na meest verkochte groep geneesmiddelen ter wereld.
Toch is er een hardnekkig misverstand waar het maagzuurklachten betreft. Veel mensen met last van zuurbranden hebben eigenlijk een te lage maagzuurproductie en is de maag in die situatie overgevoelig. Dit resulteert in plotseling pieken van maagzuur productie bij bepaalde type voeding waarna de klachten ontstaan. Regulier wordt hier steeds alleen maar geconstateerd dat er een teveel aan maagzuur is en worden er maagzuurremmers ingezet. De paradox is dat als deze mensen tijdens de maaltijd een maagzuurverhogende tablet innemen (Betaïne HCL), dan hebben ze als regel helemaal geen last meer van de piek-productie en dus van zuurbranden.
Een tekort aan maagzuur kan evenwel ook zonder verschijnselen op het niveau van de maag verlopen. Een eenvoudige provocatietest kan in 3 dagen duidelijk maken of iemand een voldoende dan wel een tekort aan maagzuur heeft. Omdat maagzuurproductie, evenals alle andere functies van de spijsvertering, aangestuurd wordt door de Parasympatiscus-tak van het autonome zenuwstelsel en de meeste mensen kampen met de gevolgen van te veel stress, is maagzuur tekort een zeer wijdverbreid probleem.
De gevolgen van een te laag maagzuur niveau zijn enorm. De opname van alle mineralen en van vitamine B12 én de eiwitvertering zijn allen afhankelijk van de productie van voldoende maagzuur (en pepsine). Zowel de mineralen als Vit. B12 zijn zeer belangrijke sleutels in de stofwisseling en tekorten kunnen leiden tot de meest uiteenlopende klachten en ziekten. Zo zien we bv. met regelmaat mensen die schildklierproblemen hebben ómdat het maagzuur niveau te laag is waardoor er onvoldoende opname is van de de mineralen zink, selenium en vit. B12 waardoor de omzetting van het weinig actieve schildklierhormoon T4 in het biologisch actieve T3 moeizaam verloopt.
“Actie bond tegen vitaminepillen” (ND 240211)
De Consumentenbond begint een actie tegen vitaminepillen. Als dat op een eerlijke en goed onderbouwde manier zou gebeuren zou het toe te juichen zijn. Er is veel ondeskundigheid in de informatie over de waarde van voedingssupplementen voor gezondheid en ziekte. In toenemende mate willen grote voedingsconcerns en winkelketens meeliften op deze lucratieve markt. Daar zou wat aan gedaan moeten worden, helemaal mee eens.
Maar, als vervolgens dezelfde ondeskundige, ongenuanceerde houding door de kritiserende instantie wordt aangenomen doet dat de geloofwaardigheid van haar analyse niet toenemen. Zoals vaak het geval is in de anti-vitamine lobby, geldt ook hier dat het kind met het badwater wordt weggegooid. Ongenuanceerde uitspraken, ondersteunt door wat algemene uitspraken van een hoogleraar, pogen de consument van de ene misleiding over te brengen naar de andere. Niets nieuws onder de zon, deze acties in de pers herhalen zich met de regelmaat van de klok.
Laat ik een aantal uitspraken in het gelijknamige artikel in het ND van vandaag eens nader bekijken:
“Teveel extra vitamines kunnen zelfs schadelijk zijn voor de gezondheid, zegt ook hoogleraar Jaap Seidell”. Op zich een waarheid als een koe, zelfs water is schadelijk als je er teveel van gebruikt. De vraag is alleen wat is ‘teveel’?
En elders: Een teveel aan Vitamine A en D is niet goed omdat het lichaam de stoffen in het vet en de lever opslaat. Een teveel aan Vitamine A kan schade aan de hersenen, trillen en concentratiestoornissen veroorzaken”. Van een hoogleraar Voedingsleer aan één van onze universiteiten zou je toch meer kennis van zaken verwachten. De dagelijkse aanbevolen hoeveelheid Vitamine D ligt in Nederland op 800IU (Internationale Eenheden) per dag. Pas bij een gebruik van 40.000 IU per dag gedurende een langere periode treden er schadelijke effecten op.
Ook het aanhalen van de veel besproken Betacaroteen studie (zie deze weblog: onder Betacaroteen) in relatie tot kanker, is geen bewijs van zorgvuldigheid.
In de hele discussie over voedingssupplementen wordt altijd weer verwezen naar de ADH (aanbevolen dagelijkse hoeveelheid). De in Nederland gangbare ADH’s zijn gebaseerd op de Amerikaanse tegenhanger, de RDA. Deze waarden zijn gebaseerd op wat de ‘gemiddelde Amerikaan’ nodig zou hebben per dag. Dringt zich vervolgens natuurlijk de vraag op wat ‘de gemiddelde Amerikaan’ is, nog los van de vraag of die gelijk is aan de ‘gemiddelde Nederlander’, maar dat laten we maar even buiten beschouwing. De ‘gemiddelde Amerikaan’ betreft hier, let wel, “iemand van onder de 60, die beschikt over een goede gezondheid, die hoegenaamd geen stress heeft, geen medische problemen heeft, geen medicatie gebruikt, een uitgebalanceerd dieet van circa 2000 kCal per dag eet, met een goede spijsvertering en een normaal lichaamsgewicht”. Als er in de VS een TV programma bestaat als ‘Opsporing Verzocht” ligt hier een geweldige uitdaging waarvan ik voorspel dat die gedoemd is te mislukken. Zo er al een Amerikaan bestaat die aan de hiervoor gegeven typering voldoet, hij zal zeker niet gemiddeld zijn, dat staat vast. En hoe zit het als dit profiel wordt toegepast op de Nederlanders? Neem van mij aan, ook hier zal het een enorme opgave worden om deze ‘persoon’ te vinden. In een land waar ca. 6.000.000 mensen maagzuurremmers gebruiken, waar in 2003 41% van de vrouwen tussen de 18 en de 45 jaar de anticonceptiepil gebruikten (ik heb helaas geen recentere cijfers), waar miljoenen mensen cholesterolremmers slikken, om nog maar te zwijgen over pijnstillers, ontstekingsremmers etc. De gemiddelde consumptie van Aspartaam in Europa, waarschijnlijk de meest schadelijke van alle kunstmatige voedingsadditieven, ligt tussen de 2,8 en 10,1 mg/kg lichaamsgewicht per dag. De schade is immens!
U begrijpt het al, wie anno 2011 rekent met ADH van nutriënten ontkent de rauwe werkelijkheid van alle dag en leeft in een ‘fantasy world’.
De werkelijkheid vraagt om een herdefiniëring van het begrip ADH. Liever zou het vervangen moeten worden door de aanduiding ODH (Optimale Dagelijkse Hoeveelheid).
Het klopt zeker als er geageerd wordt tegen de slogan “baat het niet dan schaadt het niet’. Ook het adviseren van voedingssupplementen moet worden overgelaten aan deskundigen. En als dat de conclusie van de Consumentenbond zou zijn, dan zou ik hun actie van harte ondersteunen.
Maagzuurremmers veroorzaken zuurbranden (een paradox?):
Een belangrijk deel van de hedendaagse maagzuurremmers zoals in de reguliere geneeskunde voorgeschreven zijn de zogenaamde Protonpompremmers. Voorbeelden hiervan zijn o.a. Nexium, Omeprazol en Lansoprazol. Deze groep geneesmiddelen, de meest verkocht groep geneesmiddelen ter wereld, zijn een enorme goudmijn voor de Farmaceutische industrie. In het afgelopen jaar was de wereldomzet $25,6 biljoen (dat is 25,6 x 1000 x 1 miljoen dollar).
Deze groep geneesmiddelen worden ingezet om symptomen van zuurbranden tegen te gaan en GERD (Gastroesophageal reflux disease) te voorkomen. Deze laatste aandoening betreft een ziekelijke aantasting van de slokdarm als gevolg van het herhaaldelijk instromen van maagzuur in de slokdarm.
Hoewel de meeste artsen deze groep geneesmiddelen als veilig bestempelen zijn er wel degelijk nadelen verbonden aan het gebruik, variërend van duizeligheid tot een verhoogde kans op osteoporose (botontkalking), hartaandoeningen, longontsteking e.a.
Onderzoek dat is gepubliceerd in het gezaghebbende tijdschrift Gastroenterology heeft aangetoond dat het gebruik van deze middelen een opmerkelijke afhankelijkheid creëren. Gezonde proefpersonen die deze preparaten een korte periode gebruikten hadden in een groot aantal gevallen nadien last van klachten als zuurbranden, zure oprispingen etc. Klachten die deze geneesmiddelen juist zouden moeten verhelpen. Dit creëert een bedenkelijke geneesmiddelen afhankelijkheid die zou kunnen verklaren waarom deze middelen wereldwijd zo veel gebruikt worden. Wanneer gebruikers van deze geneesmiddelen op enig moment zouden willen minderen of stoppen worden ze geconfronteerd met nog heviger klachten (zogenaamd rebound effect) waardoor de meeste mensen het wel uit hun hoofd zullen laten om door te gaan mat afbouwen. Eens een gebruiker, altijd een gebruiker, dus. Voor de fabrikant een geweldige formule, voor zorgverzekeraars en patienten een verontrustend gegeven.
Er zijn wat ons betreft in elk geval twee aandachtspunten bij deze studie te maken:
1. In de eerste plaats komen veel maagklachten die doen denken aan een teveel aan maagzuur eerder voort uit een chronisch maagzuur tekort. Als reactie op bepaald voedsel piekt dan de maagzuur productie tijdelijk wat klachten van een teveel geeft. Aanpak van het te laag maagzuurniveau doet deze klachten doorgaans verdwijnen. Er is een eenvoudige test om te bepalen of u een te laag maagzuur niveau heeft (informatie CCG).
2. Er is een natuurlijk extract dat in staat is om de maagzuur productie te reguleren. Dit is veelal uitstekend geschikt om de maagzuurremmers af te bouwen of de dosering in elk geval te minderen (informatie CCG).
