Ccgforum's Weblog

Just another WordPress.com weblog


2 reacties

“Teveel vitamine B6 kan leiden tot neurologische klachten” aldus RADAR

Een gelijkwaardige titel zou kunnen zijn: “Hoe slechte journalistiek kan leiden tot onrust onder de bevolking”. Want slechte journalistiek dát was het, wat RADAR op 5 september de ether in zond. De conclusies van het onderzoek raakten kant nog wal, ondanks het opvoeren van de gelijknamige oud-politica Agnes Kant.

Als twee verschijnselen min of meer gelijktijdig optreden wil dat nog niet zeggen dat er een directe causale (=oorzakelijke) relatie tussen die verschijnselen is. Dat strijd met alle regels van de logica. Als een groep mensen die last van neuropathie hebben ook vitamine B6 slikken en een deel van die mensen hebben ook nog eens een te hoge B6 waarde in het bloed dan zou je zeker kunnen vermoeden dat er een bepaalde relatie is. Maar daarmee weet je het nog niet zeker én er is nog geen enkele grond om te stellen dat er een simpele oorzakelijke relatie is.

Laat ik het illustreren aan de hand van een eenvoudig voorbeeld:

In een grote plaats is een centrum voor fysiotherapie waar ze de mening zijn toegedaan dat mensen met klachten aan het bewegingsapparaat er goed aan doen om naast de behandeling wekelijks bouillon te eten die vers getrokken is van botten. Het gevolg is dat de slagerij zich mag verheugen in een dagelijkse toestroom van mensen die om botten voor de bouillon komen. Een plaatselijke journalist zit op een middag op het terras van een er tegenover gelegen café. Na verloop van tijd valt het hem op dat er wel erg veel mensen de slagerij bezoeken die slecht ter been zijn. Zeker als hij dat vergelijkt met de bezoekers van de daar naast gelegen kruidenier. Hij besluit een artikel te publiceren over de schadelijke gevolgen van vleesconsumptie voor het bewegingsapparaat van mensen.

Onderzoek heeft uitgewezen dat de klachten waar RADAR aan refereert eerder komen door een tekort aan Vitamine B12 dan aan een teveel aan B6.

Ook in mijn eigen praktijk heb ik dit herhaalde malen kunnen bevestigen. Mensen met neuropathie klachten en een te hoge B6 waarde in het bloed reageren uitstekend op de inname van goed opneembare Vitamine B12. De neuropathie verdwijnt en de B6 bloedwaarden dalen óók als mensen gewoon doorgaan met de gelijktijdige inname van hun Vitamine B6.


Een reactie plaatsen

Schildklier – opnieuw

Opnieuw wil ik aandacht vragen voor de schildklier  Een klier die van levensbelang is en samen met de bijnieren zelfs als één van de twee belangrijkste klieren voor overleving beschouwd mag worden. Maar ook een klier die slecht begrepen wordt binnen de reguliere geneeskunde.

Het boek “Why do I still have thyroid symptoms? When my lab tests are normal”, Datis Kharrazian, ISBN 978-0-9856904-0-3, [vrij vertaald: Waarom heb ik nog steeds schildklier-symptomen, terwijl mijn bloedwaarden goed zijn?] is een boek met een lange, maar treffende titel. Talloze mensen hebben nog steeds alle verschijnselen van een te trage schildklier werking terwijl de (huis)arts ze gerust stelt met de opmerking dat de bloedwaarden goed zijn.

Alleen dit simpele gegeven illustreert al dat de benadering van schildklierproblemen in de reguliere geneeskunde niet klopt.

Meet maar eens uw ochtendtemperatuur. Wanneer die onder de oksel gemeten bij het wakker worden, en vóór het opstaan, lager is dan 36,5 dan heeft u toch een te trage ruststofwisseling en dús een vertraagde werking van de schildklierstofwisseling.


Een reactie plaatsen

Wat heeft echte rust met kanker te maken? (III)

Zwanenpaar in rust

Wil een systeem kunnen reguleren dan dient het altijd twee tegengestelde processen in gang te kunnen zetten. Een thermostaat dient warmte te kunnen vragen maar ook de productie van meer warmte te kunnen stoppen. Een auto is pas functioneel als er een gaspedaal (versnellen) in zit maar óók een rempedaal (afremmen). Zo is het ook bij de regelsystemen in het menselijk lichaam. Er zijn hormonen die gericht zijn op meer activiteit (stresshormonen, schildklierhormonen) en anderen zijn meer gericht op het aanleggen van reserves (insuline). Ook bij de neurotransmitters zie je een zelfde tweedeling, activerende (zoals dopamine en glutamaat) en remmende (gamma-aminoboterzuur [GABA], serotonine, glycine).

Het autonome zenuwstelsel bestaat uit twee subsystemen (eigenlijk 3 maar die laatste laten we even buiten beschouwing), de sympaticus en de parasympaticus. De eerste stuurt het organisme aan als het gaat om actie en activiteit, stress, om energie productie dus, het leidt tot verbruik van reserves en slijtage. De tweede zorgt voor de instandhouding van het lichaam, regeneratie, herstel in de breedste zin van het woord, slaap (onze belangrijkste herstelperiode), spijsvertering, uitscheidingen etc. Dit leidt tot herstel van beschadigingen, het aanvullen van verbruikte reserves e.d.

Waage2

Balans

 

Vergelijk het maar met een balans, er dient een bepaald evenwicht te zijn tussen verbruik en herstel. We kennen dat van de boekhoudkundige balans.

Het is kernachtig te illustreren aan de hand van het functioneren van een spier. De samentrekking van de spier (contractie) is nodig wil de spier arbeid kunnen leveren. We kunnen dat vergelijken met de sympaticus modus (actie, activiteit).

strong biceps

Spierarbeid

Wil de spier evenwel arbeid blijven leveren dan is het van belang dat de spier ook weer ontspant (relaxatie). Alleen dan kan de spier weer vers bloed krijgen en daarmee voedingsstoffen en zuurstof. Dit is de herstelfase. Blijft die te lang uit dan gaat de spier “verzuren”. De spiercellen schakelen over op een andere vorm van energie voorziening die geen zuurstof gebruikt (anaerobe glycose). Niet onbelangrijk in geval van overleven (vluchten-of-vechten). Die toestand van verzuring noemen we ‘hypoxie’ (hypo = te weinig en oxy = zuurstof).

 

De Duits-Joodse Fysioloog Otto Warburg heeft in 1931 de Nobelprijs gekregen voor zijn ontdekking waarom een gezonde cel een kankercel wordt. Volgens zijn onderzoek is er maar één primaire oorzaak van kanker en dat is ‘hypoxie’. Alle andere mogelijke oorzaken van kanker veroorzaken hypoxie en daarom veroorzaken ze kanker.

Wat voor een individuele spier geldt is zeker ook van toepassing op het totale organisme. Het oude gezegde “de boog kan niet altijd gespannen zijn” verwijst naar deze noodzaak. Daarover een volgende keer meer.


Een reactie plaatsen

Wat heeft echte rust met kanker te maken? (II)

Zwanenpaar in rust

Het menselijke lichaam bevat diverse regelsystemen. Systemen die tot doel hebben om onder wisselende omstandigheden een aangepaste interne situatie te waarborgen. Gelukkig hoeven we daar niet bij na te denken, dat soort processen verlopen autonoom, onafhankelijk van onze wil.

Het maakt een groot verschil of u zich in de sportschool in het zweet staat te trainen of dat u in bed ligt te slapen. Eén van die regelsystemen is het autonome zenuwstelsel, dat samen met het hormoonstelsel ook wel het ‘neurohormonale systeem’ wordt genoemd.

Wil een systeem daadwerkelijk kunnen reguleren dan dient het te kunnen ‘versnellen’ maar ook te kunnen ‘vertragen’ (afremmen). Het is als met een thermostaat, deze dient warmte te ‘vragen’ maar ook aan te geven wanneer het genoeg is. Zo dienen de regelsystemen adequaat te reageren op veranderingen in de omstandigheden, dus ook op gedrag.

Hiermee samenhangend kunnen we stellen dat het lichaam een ‘actieve modus’ heeft, gericht op energie productie, op verbruik van reserves, hier treedt slijtage op, etc. Kortom de ‘kosten kant’ van de balans. Uiteraard valt ook stress in de breedste zin van het woord onder deze modus. Er dient dan dus ook een ‘inkomen kant’ te zijn die gericht is op reparatie, op het aanvullen van verbruikte reserves, op herstel in de breedste zin van het woord. In het autonome zenuwstelsel worden beide polen vertegenwoordigd door de volgende onderdelen, respectievelijk de Sympaticus en de Parasympaticus.

Als regel vindt het meeste herstel plaats gedurende de slaap in de nacht. Overdag staan we doorgaans in de actieve modus. Of er overdag sprake is van herstelmomenten is afhankelijk van veel factoren zoals type werkzaamheden, persoonlijkheid etc. Het belangrijkste is evenwel dat we ’s nachts voldoende herstel hebben. En voldoende betekent, gemiddeld circa 30% van een etmaal hoogwaardig herstel.

Zo goed als mensen doorgaans in staat zijn om de stressfactoren in hun leven te benoemen, als het gaat om bewuste stress, zo slecht kunnen mensen in de regel zelfs maar een enigszins betrouwbare inschatting geven van de mate van herstel. Voor veel mensen is het enige criterium of ze slapen of niet. Wanneer ze geen slaapprobleem ervaren gaan ze er van uit dat daarmee het herstel ook wel in orde zal zijn. Dat is bepaald niet vanzelfsprekend. Talloze mensen slapen wel maar herstellen slechts gebrekkig.

Daarover morgen meer.


1 reactie

Wat heeft échte rust met kanker te maken?

Zwanenpaar in rust

Wat is rust? Echte rust, dat wil zeggen, rust die ook daadwerkelijk bijdraagt aan herstel? Voor dieren is dat geen issue want het ligt ingebed in het leven en gedrag van dieren in het algemeen.

Iemand die dat bijzonder goed begrepen en verwoord heeft is Lucienne van Eck. Haar artikel “Het nut van niksen” is een aanrader!

Voor mensen is dat in onze moderne, hectische samenleving steeds meer een issue.

Maar wat is de relatie met kanker? Met kankerpreventie en zelfs met kankergeneeskunde? Daarover gaan de volgende serie blogs waar dit stukje de vooraankondiging van is.

De wetenschap heeft namelijk overduidelijk aangetoond dat die relatie er is. Daar gaan we het over hebben. Hoe is die relatie? En, niet onbelangrijk, hoe kunnen we die relatie objectief en betrouwbaar op individueel niveau in kaart brengen?

Wordt vervolgd dus.

 


Een reactie plaatsen

Huid & Haar

De huid van de mens is meer dan een verpakking. Het is een zeer belangrijk orgaan dat tevens een barrièrefunctie heeft en ervoor zorgt dat zaken die vooral buiten moeten blijven, niet zomaar het lichaam kunnen binnendringen. Het is een orgaan en volgens tal van bronnen zelfs het grootste orgaan, omdat de gehele huid meer weegt dan alle andere interne organen. Ook is de huid een spiegel van ons innerlijk, dat is al heel erg lang bekend.

De huid heeft tal van functies, waaronder zintuigelijke functies, uitscheidingsfuncties (de huid wordt wel de derde nier genoemd) en de functie van bescherming. Maar de huid heeft ook een belangrijk vermogen om stoffen op te nemen. Het is bepaald niet zo dat we alles maar op de huid kunnen smeren in de veronderstelling dat het aan de buitenkant blijft.

Zoals we kritisch dienen te zijn op wat we in het lichaam stoppen aan chemicaliën, zo dienen we even kritisch te zijn op wat we op de huid smeren of erger nog in de huid aanbrengen (tattoos). Onderzoek heeft uitgewezen dat we ca. 64% van de chemicaliën in water via de huid opnemen. Voor het gezicht, de onderarmen en de genitale streek is dat zelfs 100%.

Tegenwoordig loopt vrijwel iedereen rond met een depot aan aluminium in het lichaam. Aluminium is een bijzonder belastend metaal als het in ons lichaam terecht komt. Voor een deel komt dat door opname via de huid. Verreweg de meeste deodoranten bevatten aluminiumverbindingen. We brengen dat dagelijks aan op hele gevoelige dunne huid (de oksels) en de huid neemt dat op. Tal van huidverzorgingsproducten als zeep, douche- en badmiddelen bevatten genoemde aluminiumverbindingen. Om maar één van de lange reeks aan schadelijke stoffen te noemen.

Het seizoen waarin de huid het extra te verduren krijgt, de zomer, loopt weer ten einde. Iedereen weet inmiddels wel dat intensieve zonnestralen de huid kunnen beschadigen met alle gevolgen van dien (snelle veroudering, huidkanker e.d.). Maar wie weet dat dat de zonnebrandcrèmes die veelal gebruikt worden niet zelden nog veel schadelijker zijn dan datgene waartegen de marketeers beweren dat ze ons beschermen?

In een cultuur waar het uiterlijk meer dan ooit een belangrijk communicatiemiddel is, wordt veelal niet of nauwelijks nagedacht over de interne gevolgen van wat we met de huid en onze haren doen. Haren? Ja, ook voor de haren geldt dit. Het behoeft weinig betoog dat haarverzorgingsmiddelen in direct contact komen met de hoofdhuid en daarom op dezelfde zeer kritische wijze beoordeeld dienen te worden.

Door producenten wordt vaak het oneigenlijke argument gebruikt dat het om lage onschadelijke doseringen gaat. Maar, het oude gezegde dat een gestage druppel de steen ook uitholt, gaat ook hier op. Regelmatig gebruik van ogenschijnlijk kleine prikkels kunnen op den duur tot dramatische gevolgen leiden.

In een eerder blog heb ik al gewezen op de ontdekking dat de schadelijkheid van een stof niet alleen bepaald wordt door de dosering en de concentratie, maar ook door de tijd dat de stof in het lichaam aanwezig is.

Behandel huid en haren met zorg, dat komt de gezondheid ten goede.


6 reacties

Vragen over de gevolgen van Oxytocine-gebruik 5:

Vraag 11: Mijn bevallingen zijn al tien jaar en meer geleden. Heeft het dan nog invloed en heeft het dus zin om het te laten ontstoren?

Als u bedoelt of het zin heeft voor uw kind dan kan ik onomwonden positief reageren. Zoals gezegd zijn het met name de baby’s die doorgaans gevolgen van de oxytocine ondervinden en in principe is dat blijvend, tenzij het gecorrigeerd wordt. Met regelmaat pas ik die behandeling toe op volwassenen die 30 of 40 of meer jaar na hun geboortedag nog steeds opmerkelijk baat hebben bij het herstel van de oxytocine gevoeligheid.

Vraag 12: Heeft de baby waar ik nu zwanger van ben, last van de oxytocine die ik bij mijn vorige bevalling kreeg?

Daar ga ik niet zondermeer van uit tenzij de oxytocine toediening destijds blijvende veranderingen bij u zelf heeft veroorzaakt. In bepaalde gevallen is een verminderde receptor gevoeligheid namelijk wel door te geven in de generaties (Csaba: ‘transgenerational inprinting”).

Vraag 13: Heeft elke homeopaat hier ervaring mee, of hoe weet ik bij wie ik moet zijn om te laten ontstoren?

Daar kan ik helaas geen afdoende antwoord op geven. Je zou mogen verwachten van wel, maar in de praktijk blijken er nog steeds collega’s te zijn die hier geen ervaring mee hebben.

Vraag 14: Is homeopathie de enige manier om van de klachten af te komen?

Zeg nooit ‘nooit’, maar bij mijn weten wel en ik ben er tot op heden wel sterk van overtuigd dat het de snelste en meest zekere route is.

Vraag 15: Zijn er tips voor moeders/vrouwen om een infuus bij een eventuele volgende zwangerschap te voorkomen (indien mogelijk)?

Deze vraag is ook een onderwerp op zich waar ik binnenkort een aparte blog aan zal wijden.

-wordt vervolgd –